มีไรจะให้อ่าน

"นานมาแล้ว แต่ก่อนนี้โลกไม่ได้เหมือนกับตอนนี้ "ผืนทราย" กับ "มหาสมุทร" ถูกแยกออกจากกัน ความเศร้าสลดเกิดขึ้น แต่ทรายกับทะเล ทั้งสองเป็นเพื่อนรักกัน ต่างสัญญาว่าจะเคียงคู่กันตลอดแต่แล้ว โลกก็ค่อยๆ เปลี่ยนแปลงไป พร้อมๆ กับแยกทรายและทะเลออกจากกันไป นานเท่านาน ไม่มีวี่แววว่า ทรายกับทะเล จะได้กลับมาเจอกัน ทรายเฝ้ารอให้ความหลังกลับมาเป็นแบบเดิม คือต้องการให้ทะเลโอบอุ้น ห่มล้อมเอาตัวเองไว้ เพราะมันจะได้ไม่ต้องเหือดแห้งและแสบร้อนจากดวงอาทิตย์ และหนาวเหน็บแทบจะแตกละเอียดเมื่อความที่ถึงตอนกลางคืน ทรายเฝ้าถามดวงดาวและดวงจันทร์ว่า "ดวงจันทร์เจ้าขา เวล่นี้ ซึ่งนานหนักหนา จะมีใครบอกับข้าได้บ้างมั้ยว่าทะเลบัดนี้อยู่หนใด" ดวงดาวและดวงจันทร์ตอบแต่เพียงว่า "ทะเล อยู่ในที่ที่ไกลแสนไกล ห่างจากที่นี่ เพราะทะเลอยู่อีกซีกโลกหนึ่ง" ทรายสุดเศร้า เม็ดทรายเม็ดเล็กๆ เริ่มแตกละเอียด ถูกลมพัดปลิวละล่องคล้ายจะกู่ร้องร่ำไห้เพราะความคิดถึง หัวใจของเม็ดทรายมันคาดการณ์อะไรไม่ได้ทั้งสิ้น ที่จะหวังให้ทะเลมาคู่กับทรายเหมือนเดิม เฝ้ารอและรอ แต่ก็เนิ่นนาน ก็ยิ่
ห่างเหิน ส่วนทะเลที่เวิ้งว้าง ทะเลที่เต็มไปด้วยคลื่น ลูกเล็กลูกใหญ่ สาดซัดไม่เคยหยุดบางครั้งคลื่นก็ซัดสาดไม่จบสิ้น ทะเลเองก็ยังห่วงหาอาลัย และคิดถึงหาดทรายสีขาวสวยงาม แต่ตอนนี้ ทะเลไม่มีผืนทรายสีขาวนั้นอีกต่อไป ทะเลถามลม "ข้าฝากวอนให้ลม ช่วยพัดเอาความสวยงามของทรายกลับมาหาข้าอีกบ้างจะได้มั้ย" ลมหมดหนทางบอกแต่เพียงว่า "ข้าพัดทรายมาให้ไม่ได้หรอก เพราะบัดนี้ทรายอยู่อย่างโดดเดี่ยวในที่ที่ไกลแสนไกล อยู่อีกซีกโลกหนึ่ง" ทะเลได้ฟังก็เศร้าเสียใจ ทะเลฝากดวงดาวและดวงจันทร์ให้ฝากไปบอกทรายว่า ทะเลคิดถึงทราย แต่ก็ไม่รู้ว่าดวงจันทร์และดวงดาวจะส่งข่าวไปบอกทรายให้รับรู้หรือไม่ ทั้งทรายและทะเลจึงเฝ้า รอรอคอยที่จะให้โลกใบนั้นหมุนกลับมาบรรจบกันเพื่อทั้งสองจะได้รวมตัวกันอีกครั้ง หวังและหวัง ว่าสักวันทรายจะมาคู่กับทะเลอีกสักครั้งแม้ว่าวันเวลานั้นจะผ่านไปนานแสนนานเท่าใดก็ตาม"

Bannie

ไปเที่ยววอมด้วยกันใหม อิอิ เมาๆๆ เจอกันได้ที่ วอม นะคับ

hi... missing u!!!!