เพื่อน..เอ๋ย..เพื่อน เมื่อเราอยู่มหาลัยเราจะคิดแบบ นี้มั้ย เรา...ได้อะไรหลาย อย่างจากการเข้าแถวเคารพธงชาติ แม้... มหาวิทยาลัย จะเปิดเพลงชาติเสียงดังเพียงใด ก็ไม่ได้หมายความว่าเรา กำลังยืนเข้าแถวกันเป็นห้อง เรา...รู้อะไร หลายอย่างจากกิจกรรมรักการอ่าน แม้...เราจะจดและบันทึกความรู้ในมหาวิทยาลัยจะมีมากมายเพียงไหน ก็ไม่ได้หมายความว่าเราต้องส่งอาจารย์ เรา... นั่งกินข้าวด้วยกันที่โรงอาหาร แม้...โรงอาหารที่มหาวิทยาลัยจะใหญ่แค่ ไหน ก็ไม่ได้หมายความว่าเพื่อนเราจะอยู่กัน พร้อมหน้าพร้อมตา เรา...เดินไปเรียนด้วยกัน แม้...ตึกและห้องเรียนในมหาวิทยาลัยจะหรูหรายิ่งใหญ่เพียงไหน ก็ไม่ ได้หมายความว่าเพื่อนเราจะนั่งเรียนอยู่ทุกคน เรา...พูดคุยเสียงดังโหวกเหวกเมื่ออยู่ในห้องเรียน แม้...ในมหาวิทยาลัยเราจะพูดคุยเสียงดังเพียงไหน ก็ไม่ได้หมายความว่า เพื่อนๆทุกคนจะได้ยิน เรา...กลับบ้านทุกเย็นหลังโรงเรียนเลิก แม้...บ้านเราจะอยู่ใกล้มหาวิทยาลัยเพียงไหน ก็ไม่ได้หมายความว่าเพื่อน ที่อยู่ใกล้บ้านเราที่สุดจะได้กลับบ้านทุกวัน เรา...นัดไปเที่ยวกันในวันหยุด แม้...ใกล้ๆ มหาวิทยาลัยจะมีสถานที่ท่องเที่ยวมากมาย ก็ไม่ได้หมายความว่า เราจะนัดเพื่อนไปได้ครบทุกคน ถึงแม้กล้องดิจิตอลในมือถือเราจะมีความละเอียดสูงสุด ถึง 10 ล้านพิกเซลก็ไม่ได้ความว่าจะเก็บภาพเพื่อนๆ ได้ ทุกคน